Poszliśmy na private view nowej wystawy w Saatchi Gallery, którą media określają jako przełomową, bo ponoć Saatchi znowu zdołał odkryć kilka talentów. Hmmmm, być może, ale w sumie to tylko jakaś 1/3 wystawy mi się podobała - zwykle ta średnia jest nieco wyższa. Był też polski akcent, bo wśród artystów była Goshka Macuga. A mnie się najbardziej podobali ludzie w rogu.

W to lato nie da się uciec od piłki nożnej. Jest wszędzie, wszyscy się podniecają, niektórzy nawet nowy wystrój recepcji sobie przygotowali... Szkoci tam pracujący muszą być zachwyceni.

Ja wiem, że to tylko szkoła, ale nie jest ją łatwo połączyć z normalną pracą i wszystkim innym co się obecnie w moim życiu dzieje, więc strasznie jestem z siebie dumna, że dostałam distinction za moją pracę. Tak więc ta nauka od świtu do późna w nocy nie poszła na marne:)

Oglądanie w teatrze coś co jeszcze niedawno oglądało się w telewizji to ciekawe doświadczenie... Ciekawie zrobiona kontrowersyjna sztuka, ale jestem w stanie zrozumieć, że w Nowym Jorku się nie spodobała.
Pawłowi najbardziej się oczywiście podobało jak zaczęli machać mieczami świetlnymi a la Gwiezdne Wojny.

Z gośćmi z Barcelony, Marcinem i Ale, spotkaliśmy się na pikniku w parku. A potem były zajęcia w podgrupach: dziewczyny na zakupy, chłopcy na mecz Anglia vs. US, a ja i Marcin do baru:)

A u nas na Brixton to jest właśnie tak...;)

Z Kuzynką & Family poszliśmy do Kew Gardens. Być może niezbyt mądra decyzja biorąc pod uwagę stężenie pyłków... Ale przeżyłam.

Było tam dużo kolorowych motylków; niektóre były po prostu gigantyczne. I nie mam na myśli tego na zdjęciu; było kilka większych.

Obecnie główną atrakcją Kew Gardens jest chodzenie wśród koron drzew i podziwianie ich listków z bardzo bliska. Bardzo się na to napaliliśmy, ale w praktyce nie było to takie super jak się spodziewaliśmy.